Hij riep ‘Nee’, maar het werd ‘Ja’ voor Erik Cadee. Tijdens de laatste poging bij het discuswerpen in Eindhoven nam de wind zijn discus mee tot 62.68 meter. Met deze afstand voldeed Cadee aan de WK-limiet van 62.50 meter. Een enorme explosie van vreugde was het gevolg.

‘Ik vond dat het vandaag moest gebeuren, alle omstandigheden zaten mee. Mijn eerste poging was al direct lekker ver met 61.73 meter. Met mijn vijfde poging kwam ik al tot een persoonlijk record van 61.87 meter, maar er moest nog een schepje op. In de laatste poging kwam de discus er niet eens helemaal super uit, vandaar mijn kreet. Toch kreeg hij voldoende vaart mee en werd het spannend bij het opmeten. Op het moment dat ik 62 hoorde was ik even bang dat het nog net te weinig zou zijn. Ik had gelukkig even gewacht op een juiste windvlaag en mede daardoor zweefde mijn discus net over de limietgrens heen. Ik ben dolblij dat ik eindelijk die limiet heb gehaald.’
‘Het kan nog een stuk verder, daar ben ik zeker van. Morgen ga ik naar Gent voor een wedstrijdje, maar daarna ga ik keihard trainen voor Osaka. In Heusden heb ik dan nog een echte piekwedstrijd in de voorbereiding.’
Een stralende Cadee, druk geknuffeld door zowat alle toeschouwers bij deze Open Eindhovense, zal eind augustus Rutger Smith gezelschap houden bij de kwalificaties. Als het aan hem ligt ook nog daarna trouwens. ‘Veelal gooi je bij de kwalificatie wat minder, maar 62 meter kan al genoeg zijn. Omdat ik voel dat er nog meer in zit, heb ik nu al een goed gevoel voor dit WK in Japan.’

Met de 62.68 meter won de 23-jarige PH-atleet uit ’s-Hertogenbosch ook de dagprijs van deze vijfde wedstrijd van het Nationaal Baan Circuit (NBC). Opvallende verrichtingen die internationaal meetellen waren er slechts weinig. De geblokte Australiër Scott Martin kwam met de kogel tot een winnende afstand van 19.28 meter. Bij het hinkstapspringen ging het baanrecord er aan met een afstand van 16.19 meter van de Rus Evgeniy Plotnir. Op zich allemaal aardige prestaties, net als het nieuwe baanrecord op de 400 meter. LaBoris Bean (USA) en Isaac Makwala (Botswana) kwamen beiden tot 46.48 meter.

Bij de vrouwen ging de dagprijs naar de Duitse Claudia Hoffman. Zij won de 400 meter in 52.36 seconden. Zij versloeg daarmee de beste Nederlandse werpster van deze ‘quatorze juillet’, Melissa Boekelman. De Bredase atlete van PH draait op kogel nog steeds wat stroef, resulterend in een tweede plaats met 16.55 meter. Bij het discuswerpen maakte ze haar dag goed. Na een eerste worp van 52.51 meter, volgde een mooie serie, uitmondend in een winnende laatste worp van 53.71 meter. ‘Mocht het met de kogel niet goed lukken komende vrijdag in Hengelo, dan kan ik zondag in ieder geval nog revanche nemen bij het discuswerpen.’ Toch denkt ze dat de puzzelstukjes ook op het onderdeel kogelstoten nog wel op zijn plek zullen vallen. ‘Ik presteer altijd goed onder druk.’

In het voorprogramma van deze wedstrijd won Vincent Onos het kogelslingeren bij de mannen met 62.04 meter. Zijn vrouwelijke collega Maaike Schetters (PSV) won de wedstrijd niet, maar haalde wel bijna de voorpagina bij haar laatste poging. De kogel zweefde helemaal naar links de sector uit en plofte aan het einde van de verspringbak in het zand. Dit op ongeveer anderhalve meter van een jurylid. Bij veel toeschouwers was de parallel met het speerongeluk in Rome snel getrokken. Schetters bleef onbewogen onder dit bijna-incident. ‘Juryleden moeten gewoon opletten. Dit maak ik zo vaak mee. Ik snap dan ook niet dat ze een wedstrijd niet even stilleggen als wij bezig zijn.’

Tekst: Wouter Schelvis - fotografie: Eric Roeske.
 

Trainingsstage en 1^e wedstrijd achter de rug.

Tenerife (16-04-07 t/m 01-05-07)

De trainingsstage naar Tenerife was een groot succes te noemen, en zeker voor herhaling vatbaar! Samen met de werpers René van der Donk en Rutger Smith, trainer Gert Damkat en manueel fysiotherapeut Marc van Nieuwenhuizen hebben we deze stage erg goed doorgebracht. Door de sfeer, het lekkere eten, goede begeleiding en harde muziek tijdens de kracht, heb ik me prima vermaakt en liepen de trainingen steeds vlotter.

Voor vertrek liep het discuswerpen al een aantal weken niet zoals het zou moeten, waardoor ik soms nogal baalde. Gelukkig verliepen de werptrainingen op Tenerife elke dag een stuk beter, en kon ik uiteindelijk met mijn verste worp tijdens de laatste training best tevreden zijn. Ook de trainingen in het krachthok gingen mij steeds gemakkelijker af. Het ging zelfs zo lekker dat ik na 2 weken harde training kon afsluiten met een record op zowel het voorslaan (150 kg) als het bankdrukken (160 kg, na terugkomst zelfs 165 kg). Een trainingsstage met veel lol, hard trainen, goed rusten en bemoedigende resultaten moest dus ook een ideale basis vormen voor de eerste wedstrijd in Lisse, ik had er enorm zin in…..!

Lisse (05-05-07)

Daar stond ik dan in Lisse, na 8 maanden hard trainen zonder wedstrijden en een goede stage achter de rug, mocht ik dan eindelijk mijnafstanden officieel laten meten. De omstandigheden waren goed dus dat beloofde wat. De eerste worp was erg bemoedigend want na een ongunstige vlucht belandde de discus toch nog op 61.35m. Vervolgens kon ik mijn draai nog niet echt vinden, de worpen verliepen wat gehaast en slordig, waardoor de afstanden er niet uit kwamen. Mijn 5e worp lag goed op de wind, maar door te weinig benenwerk vanuit de ring miste de discus snelheid en kwam deze niet verder dan 61.78, desondanks toch goed voor een PR. Al hoopte ik op meer, door zicht op ruimte voor verbetering mag ik niet echt klagen. Nu is het een kwestie van in vorm komen, en zorgen dat alles tijdens de wedstrijden op zijn plaats gaat vallen. Na deze opening kijk ik meteen al uit naar de volgende wedstrijd in Hoorn (12-05), om daar te kunnen laten zien waartoe ik staat ben. Op naar de grotere afstanden!